Fiets fiets fiets.

Of je nou een klimmer uit een boom ziet vallen of drastisch verongelukt op de fiets.
Na verkoop van mijn snelle Flyer fiets een brave dames fiets geleend. Na het eten gaan Marcel en ik een blokje om. Op het Eikensteeg fietspad in Maartensdijk val ik over het stuur. Blokkeert de fiets? Neen. Rij ik over een tak? Neen. Kortom de hele fiets is onderzocht en er is niets gevonden. Boom geraakt? Neen. Gewoon over de kop en op mijn hoofd gevallen.
Buiten bewustzijn. En later afgevoerd naar het ziekenhuis. Ik kan me er gelukkig niets van herinneren. De volgende middag krijg ik te horen dat ik op de medium care lig. Het enige wat ik weet dat ik een CT scan heb gehad. Even heel kort het apparaat gezien. Verder maak ik daar de 10 dagen vol.
Bezoek van goede vriendjes vul ik met slaap, en zij met een goed boek. Marcel doet zijn werk in het ziekenhuis en is zeer te spreken over de Wifi. Heerlijk gewoon.
Waarom meld ik deze ellende.
Ik ga met een fietshelm  rijden. Inmiddels is het in Amsterdam al heel gewoon dat kinderen ook in hun stoeltjes een helm op hebben. In Scandinavië is een helm al geruime tijd verplicht.
Ach hier is het stom en dom. Het kan mij niets schelen wat anderen vinden. Anderen lopen weg, emotioneel leeg, of dwingen je tot hun geloof. De waarheid is hun waarheid. Onderzoek, gesprek, discussie is maar voor weinigen weggelegd.

5000km op een snelle fiets zonder ongeluk en een rondje op een brave langzame damesfiets zonder helm met ongeluk. TsssssHet duurt volgens de artsen maar een half jaar om te herstellen. Dat is fijn….
Wanneer ik een paar dagen later hoor dat een jonge MTB-ster dodelijk is verongelukt bij het rijden over een brug denk ik weer dat het belangrijk is om voor veiligheid te zorgen. Voor mij had een rolstoel klaar kunnen staan. Of bij nog slechter nieuws een doos voor in de grond.
Marcel vindt goede artikelen over de neurologie. Gelukkig heb ik een breuk in mijn schedel. In het artikel wordt beschreven dat het subduraal hematoom sneller wordt afgevoerd door de breuk. Epiduraal hematoom kunnen we verder niet veel over vinden. En artsen houden hun mond. Ze wapperen met hun vingers voor je ogen, schijnen met lampjes in je ogen maar waarom dat lezen we thuis.
Ach en verder lees je in een brief wat er aan de hand is. Gelukkig krijgen Marcel en ik steun bij het vertalen van de brief. 3e Rib gebroken. Valt wel mee volgens mij. Na deze val de schouder aan de achterkant drastisch geschaafd. Nu achter en voor en links en rechts de schaafwonden. (bah). Gelukkig geen greintje pijn aan de schouders. Beide schouders hebben de val goed doorstaan. Geen luxatie.
Ah natuurlijk een breukje in de kaak. Gelukkig zit dat goed.
Ah Een gezichtszenuw zit wat klem. Wordt nog onderzocht door een radioloog. De foto die de KNO had was niet duidelijk genoeg. Vermoeden is wel dat het hematoom op de zenuwdruk.
Het gruis wat in het evenwichtsorgaan zit probeer ik weer op zijn plek te krijgen door een grappige oefening.

Tot slot. Humeur Oké. Lichamelijk beter dan na hersenvliesontsteking omdat dit lichamelijk toch beter geneest en ik nu zelf kan bepalen en op advies van wat wel en niet goed is voor mij. Geen druk van anderen en geen hopeloze zorgmodus waarbij alleen het falen op nr 1 stond.

Weer een reden om te genieten van het leven. Sommigen hebben toch moeite om gewoon aardig te zijn. Gelukkig hebben wij daar niet veel mee te maken, maar het leven kan plots over en uit zijn. Zou fijn zijn als sommigen iets positiever zijn en hun shit niet zomaar afreageren.